
Deniz'e, 2 yıl kendi çocuğu gibi bakan ve seven ablamızın, babası vefat edince gün içinde ailesinin yanına gitmesi gerekti. Bayramın ilk günü bu haberle uyandık ve sudan çıkmış balığa döndük. Acilen yeni bir bakıcı arayışına girdik.Tanıdıklara sorduk, bakıcı bulma sitelerine ilanlar bıraktık, referanslar aldık derken birkaç kişi ile telefonlaştık. Sağolsunlar, görüşmeye gelmeyeceklerini arayıp bildirmediler bile (Bir de bunlara çocuk emanet edeceksin!)
Eşim öğretmen olduğu için ilk hafta Deniz'e o baktı, bir yandan da çevredeki yuvaları araştırmaya başladık. Eve yakın, kafamıza uygun, Deniz'in de parkını sevdiği bir yuvada karar kıldık ve 3 Ağustos sabahı Deniz'i getirmek üzere sözleştik. Ben o akşamdan itibaren yuva telkinlerine başladım devamı için tıklayınız
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder